25 மார்ச் 2017

மாவோயிஸ்ட் - பா ராகவன்

கிழக்கு பதிப்பகம் சில வருடங்களுக்கு முன்பு ஏகப்பட்ட புத்தகங்கள் வெளியட்டது. நான் கூட எங்கே இன்னொரு மணிமேகலை பிரசுரமாகிவிடுமோ என்று கூட யோசித்தேன். அப்போதே விமர்சனங்களையும் சந்தித்தது. இணையத்திலிருக்கும் தகவல்கலை திரட்டி புத்தகமாக்குகின்றார்கள் என்று. காரணம், அவர்களின் புத்தக வரிசை அப்படி, பெரும்பாலான புத்தகங்களின் உள்ளடக்கம் நீங்கள் தேடினால் கிடைக்கும் அல்லது அதைப்பற்றி ஏகப்பட்ட புத்தகங்கள் வெளியாகியிருக்கும். ஆனால் அவையனைத்தையும் ஒன்று திரட்டி தேவையானதை மட்டும், சுவாரஸ்யமாக தருவதே நல்ல ஆசிரியரின் திறமை. அந்த வகையில் பாரா ஒரு நல்ல ஆசிரியர். ஆனால் அனைத்து புத்தகங்களும் ஒரு தலை பட்சமாகவே இருக்கும் . நமது புராண மரபையொட்டி பாட்டுடை தலைவனை விதந்தோதும் மரபை அவர் உடைப்பதில்லை. அல்கொய்தா பற்றி எழுதினாலும் சரி, மாவோயிஸ்ட் பற்றி எழுதினாலும் சரி.

மாவோயிஸ்ட் என்பது இடதுசாரி தீவிரவாத கள் இருக்கும் மொந்தையின் தற்போதைய பெயர். 

நக்ஸலைட் வரலாற்றை சுருக்கமாக சொல்லும் ஒரு புத்தகம். அதே சமயம் வாசக சுவாரஸ்ய புல்லறிப்பு சொறிதலுக்கென்று ஏகப்பட்ட சாகசங்களையும் கலந்து எழுதப்பட்ட ஒரு வீர(!!) வரலாறு. சீனப்புரட்சியை கண்டு நாக்கில் நீர் ஊற இங்கும் அதே புரட்சியை நடத்த கிளம்பியவர்களின் நோக்கம், மக்கள் விடுதலை. சில சமயம் அந்த விடுதலையை அவர்களை கொல்வதன் மூலமும் தரலாம் என்ற நிலைக்கு இன்றுறு வந்து நிற்பதன் காரணம், அதிகாரப்பசி. அதை பற்றி பேசாமல் புத்தகம் முழுவதும் அவர்களை ஒரு விடுதலை வீரர்களாக, ஒரு கதாநாயக பிம்பத்தை காட்டி செல்கின்றது. 

சாரு மஜூம்தாரின் இயக்கம், மக்கள் யுந்தக்குழு போன்றவற்றின் தோற்றத்தின் காரணம் சரிதான். அடக்குமுறைக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழும் கதாநாயகர்கள். ஆனால் கண்ணிவெடி வைப்பது, சிறைக்கைதிகளை விடுவிப்பது போன்றவை தீவிரவாதம் என்ற பெயரில்தான் அழைக்கப்படவேண்டும்.  ஆனால் புத்தகம் முழுவதும் அவர்கள் செய்வது அனைத்தும் ஒரு சாகச செயல் போல காட்டியிருப்பது எரிச்சலாக வருகின்றது. காவல்துறையினரின் அத்துமீறல் போன்றவற்றை அப்படியே நேரில் கண்டது போல எழுதும்போது, தீவிரவாகள் மக்களை மிரட்டி ஆள்வதை மட்டும் யாரோ எவரோ தூத்துக்குடி பக்கம் சொன்னாங்க என்பது போன்று எழுதுவதை ஏற்க முடியவில்லை. 

ஆசிரியர் "அவர்களின் நியாத்தையும் கூறவேண்டும் " என்பதாக தீவிரவாதிகளைப் பற்றி எங்கோ எழுதியிருந்ததை படித்தேன். மிகச்சரி. அவர்களின் நியாயம் என்பது அவர்ள் ஆயுதம் ஏந்துவதற்கான காரணம் மட்டுமே. ஆயுதத்தை ஏந்திய பின் அவர்கள் செய்யும் தவறுகளை எல்லாம், அரசின் செயல்களுக்கு எதிர்வினை என்று புரிந்து கொள்வது அல்லது விளக்குவது சரியாகாது. அவர்கள் தொடுப்பது இந்திய அரசின் மீதான யுத்தம் என்றால் அவர்களை அழிப்பதற்கு இந்திய அரசு செய்வது எதையும் தவறு என்று கூறமுடியாத நிலைக்கு அவர்கள்தான் காரணம் என்பதையும் சொல்ல வேண்டும். பல கிராமங்களுக்கு அடிப்படை வசதிகள் இல்லாததன் காரணமே அவர்களை ஆயுதம் ஏந்த வைக்கின்றது என்ற உண்மையை சொல்லும் போது, அதே அரசு அமைதிக்காக அங்கு செய்ய முற்படும் வளர்ச்சிப் பணிகளை தடை செய்வதும் அவர்களே என்பதையும் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும். இப்போது அரசு அவர்கள் பகுதிகளில் செய்யும் அனைத்தையும் தடுப்பது அவர்கள்தான். வெளிநாட்டிலிருந்து உதவிகள் இல்லை என்று புத்தகம் கூறுகின்றது. மாவோயிஸ்ட்டுகளை வளர்ப்பதே சீனாதான் என்று அரசு சொல்வதையும் காற்றில் விட முடியாது. 

அடக்குமுறைக்கு எதிராக எழுந்ததுடன் புரட்சி வேகம் எல்லாம் முடிந்துவிடுகின்றது. அதன் பின்னால் இருப்பது வெறும் வன்மம். அறத்தை விட்டுவிட்ட புரட்சி வெறும் தீவிரவாதம். அதை புரட்சி என்று  விதந்தோதுவது மக்களுக்குத்தான் ஆபத்து. 

24 மார்ச் 2017

அசோகமித்திரன்

பெரும்பாலான ஆத்மாக்களை போல, சிறுவர்மலரில் ஆரம்பித்து ராஜேஷ்குமார் வழியாக கல்கி சுஜாதா என்று படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, திஜாவின் எழுத்து ஒரு தட்டி தட்டி தூக்கிப் போட்டது. என்ன ஒரு எழுத்து என்று வியந்த பொழுது, ஆர்வியின் தளத்தில் ஒற்றன் பற்றி படித்தேன். யார்ரா இந்த அசோகமித்திரன் திஜாவை விட பெரிய ஆளா என்றுதான் படித்தேன். சே, இந்தாளை இவ்வளவு நாள் படிக்காமல் விட்டுவிட்டோமே என்று வெட்கப்படவைத்தது. பெரிய பெரிய வாக்கியங்கள் கிடையாது, அலங்கார வர்ணனைகள் கிடையாது ஆனாலும் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை தந்துவிட்டு போய்விட்டார். பின்னர் தேடி தேடி படித்தேன். கரைந்த நிழல்கள், மானசரோவர், தண்ணீர், ஆகாயத்தாமரை, விழாமாலைப்பொழுதில், யுந்தக்களுக்கிடையில் என்று ஓவ்வொன்றும் எனக்கு மிகப்பிடித்தமானதாகிவிட்டது. பதினெட்டாம் அட்சக்கோடு மேலும் அவரை எனக்கு மிகவும் நெருக்கமானவராக்கியது. அவரது பழைய புகைப்படங்கள் கண்ணில் பட்டது, அவரின் தோற்றம் எனது மாமாவை நினைவு படுத்தியது. எனக்கு புத்தகங்களை அறிமுகம் செய்தவரும், பல புத்தகங்களை வாங்கி தந்தவரும், வீட்டிற்கு தெரியாமல் சேர்த்து வைத்த காசில் சிவகாமியின் சபதம் வாங்க ரகசியமாக உதவியவரும் அவர்தான். அவரைப் போலவே இருந்த அவரது தோற்றமும், அவரை ஏதோ எனக்கு மிகத்தெரிந்த ஒரு சொந்தக்காரர் போல நினைக்கவைத்தது. நேற்று அவர் இறந்ததும் ஏதோ நெருங்கிய சொந்தம் ஒன்றை இழந்தது போலத்தான் இருந்தது. அவரது பேட்டிகள் எல்லாம் கூட பலவற்றை கற்று தந்தன. வாழ்க்கை தரும் எந்த கசப்பையும் மனதில் ஏற்றி வைத்துக் கொள்ளாத அந்த மனம். அதுதான் பலருக்கு தேவை.

இவரின் சில சிறுகதைகள் பிடிபடவில்லை என்றாலும், பெரும்பாலனவை மனதிற்கு நெருக்கமானவை. பிராயணம், ரிஷ்கா, புலிக்கலைஞன், ஐநூறு கோப்பை தட்டுகள்,அம்மாவுக்காக ஒரு நாள், என்று ஒரு லிஸ்ட் இருக்கின்றது. அவரை படிக்கும் பலருக்கு அவர் இணையம் மூலமே அறிமுகமாகியிருக்க கூடும் என்னைப் போல. ஜாதி காரணமாக ஆட்சியாளர்களின் பார்வை அவர் மீது பட்டதில்லை.  அவர்களுக்கு ஆனாவுக்கு ஆனா, கானவுக்கு கானா போட்டு எழுதும் எழுத்துக்களே போதும். உண்மையான எழுத்து எப்படியும் அதற்கான பெருமையை அடையும்.

அஞ்சலிகள். 

மனிதனும் மர்மங்களும் - மதன்

ஏதோ  ஒரு பத்திரிக்கையில் தொடராக வந்திருக்கும் போல. மதன் ஒரு நல்ல கார்ட்டூனிஸ்ட், எழுத்தாளர். சுவாரஸ்யமான எழுத்தாளர். ஆனால் எதைப்பற்றி அவர் எழுதுகின்றார் என்பதை பொறுத்தே அதை படிக்கலாமா வேண்டாமா என்று நாம் முடிவு செய்ய வேண்டும். இது அவர் படித்த பல புத்தகங்களில் எக்ஸ்ட்ராக்ட். சாறு.

இன்றும் சுவாரஸ்யமான ஒரு விஷயம் பேய்கள். அந்த பேய்களை பற்றிய பல சுவாரஸ்யமான தகவல்கள். வழக்கம்போல அனைத்தும் வெளிநாட்டு பேய்கள். விதவிதமான பேய் அனுபவங்கள். பல வித சக்தி கொண்ட மனிதர்களை பற்றிய தகவல்கள். மீன் மழை, தவளை மழை, பெரிய ஐஸ் கட்டி மழை. ஏலியன்கள் பற்றிய கட்டுரைகள்.

அனைத்து கட்டுரைகளும் சுவாரஸ்யமான நடையில் எழுதியிருக்கின்றர். ஜாலியாக பக்கத்தில் அமர்ந்து கொண்டு பேசும் எழுத்து நடை. அப்புறம் அந்த பேய் வந்து ஒரே அடி, சே என்ற மாதிரி எழுதிக் கொண்டு போகும் போது படிக்க நன்றாகத்தான் இருக்கின்றது. இந்தியப்பேய்களை பற்றி ஒன்றுமே காணோம். ஒரு வேளை எழுத ஆரம்பித்தால் பக்கம் பத்தாது என்று விட்டு விட்டு போய்விட்டார் போல.

சுவாரஸ்யமான புத்தகம்.

23 மார்ச் 2017

கிமு கிபி - மதன்

மதனின் பிரச்சினை அவர் படிக்கும் வரலாறு அனைத்து பாரதக்கண்டத்திற்கு வெளியேதான் இருக்கும். கில்காமேஷ் வரலாறு, ராமாயணம் புராணம் என்ற வகையில் தான் அவர் பார்வை போகின்றது. இந்தியப்புராணங்கள் பற்றி அவர் எங்கும் எதுவும் பேசுவதில்லை. அதை வெறும் கதை என்று மட்டும் ஒதுக்க முடியுமா என்ன? ஒரு முறை விகடனில் ஹாய் மதனில், பூமாதேவிக்கும் இரண்யகசிபுவிற்கும் பிறந்தவன் நரகாசுரன் என்று எழுதியிருந்தார். இன்னும் சில பல தவறுகளும் தொடர்ந்து வெளியாகி கொண்டிருந்த நினைவு. 

கிமு கிபி என்ற பெயரில் மனித குல வரலாற்றை சொல்லும் புத்தகம் என்றே முன்னுரை சொல்கின்றது. மனிதன் எவ்வாறு தோன்றினான், நாகரீகம் எப்படி வளர்ந்தது என்பதை பற்றியெல்லாம் வெகுவிரிவாக பேசுவதாக் குறிப்பு சொல்கின்றது. நாகரீகம் போன்றவை என்றாலே அவை இந்தியாவிற்கு வெளியில்தானே இருக்க வேண்டும். பாபிலோன், கில்காமேஷ் என்று மந்திய ஆசிய புராண வரலாறுகளை பற்றி விரிவாக பேசுகின்றது. கிமுவிற்கு முற்பட்ட காலத்தில் பாபிலோனில் நாகரீகம் செழித்து வளர்ந்த காலத்தில், இந்தியாவில் ஒன்றுமே கிடையாது. சிறு சிறு கூட்டங்கள் மட்டுமே இருந்தன என்று கூறப்பட்ட பகுதிகள் வந்தவுடன் படித்து கொண்டிருந்ததை நிறுத்திவிட்டு அடுத்த வேலையை பார்க்க சென்றுவிட்டேன். மேற்கொண்டு புத்தகம் எப்படி இருக்கும் என்பது தெரிந்துவிட்டது. 

மேற்கொண்டு ஏதும் சொல்வதற்கில்லை.

யாராவது படித்தவர்கள் உருப்படியாக ஏதாவது இருந்தால் சொல்லுங்கள் கேட்டுக் கொள்கின்றேன்

16 மார்ச் 2017

டாலர் தேசம் - பா ராகவன்

குமுதம் ரிப்போர்ட்டரில் சுமார் இரண்டு  வருடங்களாக வெளிவந்த தொடர். அமெரிக்காவின் வரலாறு. 

அமெரிக்காவை கண்டுபிடித்தவர் கொலம்பஸ் என்று பாடப்புத்தகத்தில் படித்த வரலாறு அதோடு நின்று போகின்றது. மார்ட்டின் லூதர் கிங், கருப்பர்களுக்காக போராடினார் என்று படித்திருப்போம். "தாடி வைத்திருப்பது என்பது முகத்திற்கு நாம் செய்யும் மரியாதை" என்று ஆபிரகாம் லிங்கன் சொன்னார் என்று யாராவது ஃபேஸ்புக்கில் பரப்பியதை படித்திருப்போம். அனைத்து துண்டு துண்டாக வேறு வேறு காண்டெக்ஸ்டுகளில். அமெரிக்காவின் முழு சரித்திரமும் தெரிந்திருக்குமா என்றால் தெரியாது. அதை தெரிந்து கொள்ள இதைப் படிக்கலாம்.

அமெரிக்கா என்பது இன்று பக்கத்து ஊர் மாதிரி ஆகிவிட்டது. அமெரிக்காவின் பெப்ஸியை எதிர்ப்போம் என்று ஐபோனில் ஸ்டேட்டஸ் போட்டு கொண்டிருக்கின்றார்கள். அவர்களின் பொருட்கள் எங்கும் நிறைந்திருக்கின்றது. எப்படி இந்த வளர்ச்சி சாத்தியமானது? உலகில் எது நடந்தாலும் அமெரிக்க சதி, அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு என்று ஆரம்பிக்கின்றார்கள். கூடங்குளத்திலிருந்து, நெடுவாசல், தேவாரம் நியூட்ரினோ வரை அமெரிக்கா வசை பாடப்படுகின்றது. அதே சமயம் அவர்களின் பணமும், தொழில் நுட்பமும் தேவையாக இருக்கின்றது. இதற்கு காரணம் என்ன? உலகத்தின் எந்த மூலையிலிருக்கும் இஸ்லாமியர்களில் கொஞ்ச பேரையாவது அமெரிக்க எதிர்ப்பாளர்களாக எளிதில் மாற்ற முடிவதன் காரணம் என்ன? எங்கிருந்து அமெரிக்கர்களுக்கும் பணம் கொட்டுகின்றது? என பல கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கின்றது.

அமெரிக்காவின் காலனி குடியேற்றங்களில் தொடங்கி, அவர்களின் விடுதலைப் போர்கள் வழியாக அனைத்து அதிபர்களை பற்றியும் அறிந்து கொள்ளலாம். பெரும்பாலும் போர்களை பற்றியே பேசுகின்றது. வியட்னாம், க்யூபா (கூபா என்றுதான் சொல்ல வேண்டுமாம்), ஈரான், ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான் என்று அவர்கள் நடத்திய யுத்தங்கள் பற்றிதான் நிறைய விஷயங்கள் இருக்கின்றன. பல விஷயங்கள் ஏற்கனவெ இதே ஆசிரியரின் "நிலமெல்லாம் ரத்தம்", "மாயவலை", சதாம் உசேன், ஹிட்லர் புத்தகங்களில் வந்த அதே தகவலகள்.. சில இடங்களில் வார்த்தை அமைப்பு கூட மாறவில்லை. 

அமெரிக்காவை பற்றி மறுபடியும் ஒற்றைப்படையான பார்வையையே தருவதாக தெரிகின்றது. வெளிநாட்டில் அமெரிக்கா ரெளடிதான். உள்ளூரில் எப்படி அந்த வளர்ச்சி சாத்தியமானது. இன்றைய தகவல் தொழில் நுட்ப புரட்சியில் அமெரிக்காவின் முக்கிய பங்கு, அவர்களின் கல்வித்தரம், அவர்களின் இப்போதிருக்கும் வாழ்க்கைமுறை, குடும்ப அமைப்புகளின் சிதைவு, ஆன்மீக ஏரியா, போதை கலாச்சாரம், ஹிப்பிகள் போன்ற பல ஏரியாக்கள் தொடப்படவில்லை அல்லது சும்மா கொஞ்சம் எட்டி பார்த்துவிட்டு போயிருக்கின்றார். 

அமெரிக்காவை பற்றி ஒன்றும் தெரியாததற்கு இது எவ்வளவோ பரவாயில்லை

10 மார்ச் 2017

போக புத்தகம் - போகன் சங்கர்

போகன் சங்கர் என்ற பெயர் ஃபேஸ்புக்கில்தான் பரிச்சியம். அவ்வப்போது அவர் எழுதும் மூன்று நான்கு வரி கட்டுரைகள் கண்ணில் படும். சான்றோர்கள் கவிதை என்றார்கள். அவ்வப்போது சின்ன சின்ன சம்பவங்கள், கட்டுரைகளையும் எழுதுவார். சின்னஞ்சிறு கதைகள் எனலாம். அவற்றை தொகுத்து போக புத்தகம் என்ற பெயரில் தொகுத்திருக்கின்றார்கள். பெயரை மட்டும் கேட்டால் கொஞ்சம் தயக்கம் இருக்கும். வீட்டம்மா என்ன நினப்பார்களோ, வீட்டிற்கு வருபவர்கள் கண்ணில் பட்டால் என்ன நினைப்பார்களோ என்றெல்லாம் தோன்றும். ஆனால் நல்ல புத்தகம். 

அட்டை எப்படி இருக்கின்றது என்று சரியாக தெரியவில்லை. ப்ளாஸ்டிக்காக இருக்காது என்று நம்புவோமாக.

நாவலை விட சிறு கதை மிகவும் கடினமானது. இரண்டு மூன்று பக்கங்களில் சில திறப்புகளை உண்டாக்குவது மிகக்கடினம். வடிவம் குறைய குறைய அது கடினமாகிக் கொண்டே செல்லும். ஆனால் அது முழுக்க முழுக்க கற்பனை செய்து எழுதும் போதுதான். நிஜவாழ்விலிருந்து நாம் பெறும் அனுபவங்களை எழுதும் போது, அதை பெரிய சிறு கதையாக மாற்றுவதுதான் கடினம். உதாரணம் அசோகமித்திரனின் ரிஷ்கா. அதைப் படிப்பவர்கள், அது போன்ற அனுபவத்தை வாழ்வில் ஒருமுறையாவது அடைந்திருப்பார்கள். அது போன்ற சில தருணங்களை, பட்டென்று ஒரு புகைப்படம் போல ஓவியம் போல காட்சிப்படுத்தி மனதில் வைத்துக் கொள்ள பயன்படுவது இந்த குட்டி வடிவம். அதை வளர்த்தி எழுதினால் வளவளவென்றுதான் போகும்.